อถ เกน วณฺเณน มยา หิ โภติ

สํวาสธมฺโม อหุ เอวรูโปติ ฯ

ตตฺถ อสมตฺถปญฺญนฺติ กุฏุมฺพํ วิจาเรตุํ อปฺปฏิพลปญฺญํ อติตรุณิญฺเญว สมานํ ฯ ยนฺตานยินฺติ ยํ ตํ อานยึ ยํ อหํ ทหริเมว สมานํ ตํ ญาติกุลโต อาเนสินฺติ วุตฺตํ โหติ ฯ อญฺญตฺร กามา ปริจารยนฺตาติ เอตฺตกํ กาลํ วินา กาเมน อนิจฺฉาย มํ ปริจารยนฺตาปิ อตฺตโน อปฺปิยภาวํปิ มํ น ชานาเปสิ สมฺปิยาย- มานรูปาว มํ ปริจริ ฯ เกน วณฺเณนาติ เกน การเณน ฯ โภตีติ ตํ อาลปติ ฯ เอวรูโปติ อาสีวิสสมานปฏิกูลภาเวน มยา สทฺธึ ตว สํวาสธมฺโม เอวรูโป ปิยสํวาโส วิย กถํ ชาโตติ ฯ

อถสฺส สา กเถนฺตี นวมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๗๖๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. มัณฑัพยชาดก”