ตเมว พาลํ ผุสติ อสฺมึ โลเก ปรมฺหิ จ ฯ

ตสฺมา วิเนยฺย มจฺเฉรํ ทชฺชา ทานํ มลาภิภู

ปุญฺญานิ ปรโลกสฺมึ ปติฏฺฐา โหนฺติ ปาณินนฺติ ฯ

ตตฺถ ยสฺส ภายตีติ อหํ อญฺเญสํ ทตฺวา สยํ ชิฆจฺฉโต จ ปิปาสิโต จ ภวิสฺสามีติ ยสฺสา ชิฆจฺฉาย จ ปิปาสาย จ ภายติ ฯ ตเมวาติ ตญฺเญว ชิฆจฺฉาปิปาสสงฺขาตํ ภยํ เอตํ พาลํ นิพฺพตฺตฏฺฐาเน อิธ โลเก จ ปรโลเก จ ผุสติ ปีเฬติ อจฺจนฺตํ ทลิทฺทิยํ ปาปุณาติ ฯ มลาภิภูติ มจฺฉริยมลํ อภิภวนฺโต ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๘๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. พิลารโกสิยชาดก”