ทารญฺจ โปสํ ททํ อปฺปกสฺมึ

สตสหสฺสานํ สหสฺสยาคินํ

กลฺลํปิ นาคฺฆนฺติ ตถาวิธสฺส เตติ ฯ

ตตฺถ ธมฺมนฺติ ติวิธสุจริตธมฺมํ ฯ สมุจฺฉกนฺติ คาเม วา อามกปกฺกภิกฺขาจริยํ อรญฺเญ วา ผลาผลอาหรณสงฺขาตํ อุญฺฉํ จเรยฺย โสปิ ธมฺมเมว จเร ฯ ทารญฺจ โปสนฺติ อตฺตโน จ ปุตฺตทารํ โปเสนฺโตเยว ฯ ททํ อปฺปกสฺมินฺติ ปริตฺเตปิ เทยฺยธมฺเม ธมฺมิกสมณพฺราหฺมณานํ ททนฺโต ธมฺมํ จเรติ อตฺโถ ฯ สตสหสฺสานํ สหสฺสยาคินนฺติ ปรํ โปเถตฺวา เหเฐตฺวา สตสหสฺเสน สหสฺสยาคํ ยชนฺตานํ สหสฺสยาคินํ อิสฺสรานํ สตสหสฺสานํ ฯ กลฺลํปิ นาคฺฆนฺติ ตถาวิธสฺส เตติ เต อิสฺสรา สตสหสฺสสงฺขาตา สหสฺสยาคีนํ ยาคํ ตถาวิธสฺส ธมฺเมน สเมน เทยฺยธมฺมํ อุปฺปาเทตฺวา ททนฺตสฺส ทุคฺคตมนุสฺสสฺส โสฬสึ กลฺลํ น อคฺฆนฺตีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๘๓๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. พิลารโกสิยชาดก”