ยญฺจ อญฺเญ น รกฺขนฺติ โย จ อญฺเญ น รกฺขติ

ส เว ราช สุขํ เสติ กาเมสุ อนเปกฺขวาติ ฯ

ตตฺถ ยญฺจ อญฺเญ น รกฺขนฺตีติ ยํ ปุคฺคลํ อญฺเญ พหู ปุคฺคลา น รกฺขนฺติ ฯ โย จ อญฺเญ น รกฺขตีติ โยปิ เอกโก อหํ รชฺชํ กาเรมีติ อญฺเญ พหู น รกฺขนฺติ ฯ ส เว ราช สุขํ เสตีติ มหาราช โส ปุคฺคโล เอโก อทุติโย ปวิวิตฺโต กายิกเจตสิก- สุขสมงฺคี หุตฺวา สุขํ เสติ ฯ อิทญฺจ เทสนาสีสเมว น เกวลเมว สุขํ เสติเยว เอวรูโป ปน ปุคฺคโล สุขํ คจฺฉติ ติฏฺฐติ นิสีทติ สยติ สพฺพิริยาปเถสุ สุขปฺปตฺโตว โหติ ฯ กาเมสุ อนเปกฺขวาติ วตฺถุกามกิเลสกาเมสุ อเปกฺขาวิรหิโต วิคตจฺฉนฺทราโค นิตฺตณฺโห เอวรูโป ปุคฺคโล สพฺพิริยาปเถสุ สุขํ วิหรติ มหาราชาติ ฯ

ราชา ธมฺมเทสนํ สุตฺวา ตุฏฺฐมานโส วนฺทิตฺวา นิเวสนเมว คโต ฯ อนฺเตวาสิโกปิ อาจริยํ วนฺทิตฺวา หิมวนฺตเมว คโต ฯ โพธิสตฺโต ปน ตตฺเถว วิหรนฺโต อปริหีนชฺฌาโน กาลํ กตฺวา พฺรหฺมโลเก นิพฺพตฺติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒๘๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สุขวิหาริชาดก”