น หิ มงฺคเล กิญฺจิ นมตฺถิ สจฺจนฺติ ฯ

ตตฺถ น หิ มงฺคเลติ ตสฺมึ ปน ทิฏฺฐสุตมุตปฺปเภเท มงฺคเล กญฺจิ เอตํ มงฺคลํปิ สจฺจํ นาม นตฺถิ นิพฺพานเมว ปเนกํ ปรมตฺถสจฺจนฺติ ฯ

อิสโย ตานิ มงคลานิ สุตฺวา สตฺตฏฺฐทิวสจฺจเยน อาจริยํ อาปุจฺฉิตฺวา ตตฺเถว อคมํสุ ฯ ราชา เตสํ สนฺติกํ คนฺตฺวา ปุจฺฉิ ฯ เต ตสฺส อาจริเยน กถิตนิยาเมเนว มงฺคลปญฺหํ กเถตฺวา หิมวนฺตเมว อาคมึสุ ฯ ตโต ปฏฺฐาย โลเก มงฺคลํ ปากฏํ อโหสิ ฯ มงฺคเลสุ วตฺติตฺวา มตา สคฺคปุรํ ปูเรสุํ ฯ โพธิสตฺโต จตฺตาโร พฺรหฺมวิหาเร ภาเวตฺวา อิสิคณํ อาทาย พฺรหฺมโลเก นิพฺพตฺติ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา น ภิกฺขเว อิทาเนว ปุพฺเพปาหํ มงฺคลปญฺหํ กเถสินฺติ วตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา อิสิคณา พุทฺธปริสา อเหสุํ มงฺคลปญฺหํ ปุจฺฉนฺโต เชฏฺฐนฺเตวาสิโก สารีปุตฺโต อาจริโย ปน อหเมวาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๘๖๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๕. มหามังคลชาดก”