ตตฺถ เอวนฺติ อิทํ อลพฺภเนยฺยฏฺฐานํ นาม น ปตฺเถตพฺพนฺติ ยทิ เอวํ ชานาสิ ฯ ยทญฺญมนุสาสสีติ เอวํ ชานนฺโตว ยทิ อญฺญํ อนุสาสสีติ อตฺโถ ฯ ปุเรติ อถ กสฺมา อิโต จตุมาสมตฺถเก มตํ ปุตฺตํ อชฺชาปิ อนุโสจสีติ วทติ ฯ

อิติ โส อนฺตรวีถิยํ ฐิตโกว ภาติก อหํ ตาว ปญฺญายมานํ ปตฺเถมิ ตฺวํ ปน อปญฺญายมานสฺส อตฺถาย โสจสีติ วตฺวา ตสฺส ธมฺมํ เทเสนฺโต ปุน เทฺว คาถา อภาสิ

ยํ น ลพฺภา มนุสฺเสน อมนุสฺเสน วา ปุน

ชาโต เม มา มรี ปุตฺโต กุโต ลพฺภา อลพฺภิยํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๘๗๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๖. ฆตปัณฑิตชาดก”