น มนฺตา มูลเภสชฺชา โอสเถหิ ธเนน วา

สกฺกา อานยิตุํ กณฺห ยํ เปตมนุโสจสีติ ฯ

ตตฺถ ยนฺติ ภาติก ยํ เอวํ ชาโต เม ปุตฺโต มา มรีติ มนุสฺเสน วา เทเวน วา ปุน น ลพฺภา น สกฺกา ลทฺธุํ ตํ ตฺวํ ปตฺเถสิ ตํ เปตํ กุโต ลพฺภา เกน การเณน สกฺกา ลทฺธุํ น สกฺกาติ ทีเปติ ฯ ตสฺมา อลพฺภิยํ อลพฺภเนยฺยฏฺฐานํ นาเมตนฺติ อตฺโถ ฯ มนฺตาติ มนฺตปฺปโยเคน ฯ มูลเภสชฺชาติ มูลเภสชฺเชน ฯ โอสเถหีติ นานาวิโธสเถหิ ฯ ธเนน วาติ โกฏิสตสงฺเขนาปิ ธเนน วา ฯ อิทํ วุตฺตํ โหติ ยํ ตฺวํ เปตมนุโสจสิ ตํ เอเตหิ มนฺตปฺปโยคาทีหิปิ อาเนตุํ น สกฺกาติ ฯ

ราชา ตํ สุตฺวา ยุตฺตํ ตาต สลฺลกฺขิตํ มม โสกหรณตฺถาย ตยา อิทํ กตนฺติ ฆตปณฺฑิตํ วณฺเณนฺโต จตสฺโส คาถา อภาสิ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๘๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๖. ฆตปัณฑิตชาดก”