ตสฺสตฺโถ อหํ เทวราช เทวํ วา ยกฺขํ วา มนุสฺสํ วา อุทยํ อติกฺกมิตฺวา อญฺญํ น ปฏฺเฐมิ โส ตฺวํ คจฺเฉว มา อิธ อฏฺฐาสิ น เม ตยา อาภเฏน ปณฺณากาเรน อตฺโถ คนฺตฺวาว มา อิมํ ฐานํ ปุนราวชิตฺถาติ ฯ

โส ตสฺสา สีหนาทํ สุตฺวา อฐตฺวา คตสทิโส หุตฺวา ตตฺเถว อนฺตรหิโต อฏฺฐาสิ ฯ โส ปุนทิวเส ตายเมว เวลายํ สุวณฺณมาสกปูรํ รชฏปาตึ อาทาย ตาย สทฺธึ สลฺลปนฺโต ฉฏฺฐํ คาถมาห

ยา สา รตี อุตฺตมา กามโภคินํ

รตีสุ สตฺตา วิสมํ จรนฺติ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๙๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุทยชาดก”