มา ตํ รตึ ชียิ ตุวํ สุจิมฺหิ เต

ททามิ เต รูปิยกํสปูรนฺติ ฯ

ตสฺสตฺโถ ภทฺเท ราชธีเต ยา เอสา กามโภคีนํ สตฺตานํ รตีสุ เมถุนกามรตินาม อุตฺตมา อุตฺตมรติ ยสฺสา รติยา การณา สตฺตา กายทุจฺจริตาทิวิสมํ จรนฺติ ตํ รตึ ตฺวํ ภทฺเท สุจิมฺหิ เต นามสมาปิ มา ชียิ ฯ อหํปิ อาคจฺฉนฺโต น ตุจฺฉหตฺโถ อาคโต หีโย สุวณฺณมาสกปูรํ สุวณฺณปาตึ อาหรึ อชฺช รูปิยปาฏึ สุวณฺณปูรํ อิมํ เต อหํ รูปิยปาตึ สุวณฺณปูรํ ททามีติ ฯ

ราชธีตา จินฺเตสิ อยํ กถาสลฺลาปํ ลภนฺโต ปุนปฺปุนํ อาคมิสฺสติ นทานิ เตน สทฺธึ กเถสฺสามีติ ฯ สา กิญฺจิ น กเถสิ ฯ สกฺโก ตสฺสา อกถิตภาวํ ญตฺวา ตตฺเถว อนฺตรหิโต หุตฺวา ปุนทิวเส ตาย เวลาย โลหปาตึ กหาปณปูรํ อาทาย ภทฺทํ ตฺวํ มํ กามรติยา สนฺตปฺเปหิ อิมํ เต กหาปณปูรํ โลหปาตึ ทสฺสามีติ อาห ฯ ตํ ทิวสํ ราชธีตา สตฺตมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๙๓๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุทยชาดก”