มคฺโค จ เนกายตนปฺปวุตฺโต

ปุจฺฉามิ ตํ ยกฺข มหานุภาว

กตฺถ ฐิโต ปรโลกํ น ภาเยติ ฯ

ตตฺถ กึสูธ ภีตาติ เทวราช อยํ ขตฺติยาทิเภทา ชนตา อเนกา กึ ภีตา กสฺส ภเยน ปริหานิยสภาวา มนุสฺสโลกา เทวโลกํ น คจฺฉาตีติ ปุจฺฉติ ฯ มคฺโคติ เทวโลกคามิมคฺโค ฯ อิธ ปน กินฺติ อาหริตฺวา โกติ ปุจฺฉา กตฺตพฺพา ฯ อยํ เหตฺถตฺโถ อเนกติตฺถายตน- วเสน ปณฺฑิเตหิ ปวุตฺโต เทวโลกมคฺโคว โก กตโรติ วุตฺโต โหติ ฯ กตฺถ ฐิโตติ ปรโลกํ คจฺฉนฺโต กตรสฺมึ มคฺเค ฐิโต น ภายตีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๙๔๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุทยชาดก”