ตโต โพธิสตฺโต อิตรํ คาถมาห

อุทโยหมสฺมิ กลฺยาณิ สงฺกรตฺถายิธาคโต

อามนฺต โข ตํ คจฺฉามิ มุตฺโตสฺมิ ตว สงฺกราติ ฯ

ตสฺสตฺโถ กลฺยาณทสฺสเน อหํ ปุริมภเว ตว สามิโก อุทโยนาม ตาวตึสภวเน สกฺโก หุตฺวา นิพฺพตฺโต อิธาคจฺฉนฺโต น กิเลสวเสนาคโต ตํ วิมํสิตฺวา ปน สงฺกรํ โมเจสฺสามีติ สงฺกรตฺถาย ปุพฺเพ สงฺกรสฺส กตตฺตา อาคโตสฺมิ อิทานิ ตํ อามนฺเตตฺวา คจฺฉามิ มุตฺโตสฺมิ ตว สงฺกราติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๙๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุทยชาดก”