ตตฺถ อภิธาวถาติ ปริวาเรตฺวา ฐิตา นาริโย สพฺพาว โภ ธาวถาติ อาณาเปติ ฯ ภทฺทนฺเตติ เอวํ คนฺตฺวา ภทฺทํ ตว โหตูติ วทติ ฯ รมฺมกนฺติ รมฺมนครํ สนฺธายาห ฯ โยหุ เสฏฺโฐติ โย รญฺโญ ปุตฺโต สหสฺสสฺส เสฏฺโฐ อโหสิ โส ปพฺพชิโตติ ปพฺพชฺชาย คจฺฉนฺตํ สนฺธาเยวมาห ฯ

โพธิสตฺโต ปน น ตาว ปพฺพชติ ฯ โส หิ มาตาปิตโร วนฺทิตฺวา กนิฏฺฐํ ยุธิฏฺฐิลกุมารํ คเหตฺวา นครา นิกฺขมิตฺวา มหาชนํ นิวตฺเตตฺวา อุโภปิ ภาตโร หิมวนฺตํ ปวิสิตฺวา มโนรมฺเม ฐาเน อสฺสมปทํ กตฺวา อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา ฌานาภิญฺญา นิพฺพตฺเตตฺวา วนมูลผลาทีหิ ยาวชีวํ ยาเปตฺวา พฺรหฺมโลกปรายนา อเหสุํ ฯ ตมตฺถํ ปกาเสนฺโต โอสานคาถมาห

อุโภ กุมารา ปพฺพชิตา ยุธญฺชโย ยุธิฏฺฐิโล

ปหาย มาตาปิตโร สงฺคํ เฉตฺวาน มจฺจุโนติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๙๗๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ยุธัญชยชาดก”