เต ปิตุ มตสาสนํ สุตฺวาว วิสญฺญี อเหสุํ ฯ ปุนปิ เนสํ กเถสิ ฯ ปุน วิสญฺญี อเหสุํ ฯ เอวํ ยาวตติยํ วิสญฺญิตํ ปตฺเต เต อมจฺจา อุกฺขิปิตฺวา อุทกา นีหริตฺวา ถเล นิสีทาเปสุํ ฯ (ลทฺธสฺสาเสสุ เตสุ) สพฺเพ อญฺญมญฺญํ โรทิตฺวา ปริเทวิตฺวา นิสีทึสุ ฯ ตทา ภรตกุมาโร จินฺเตสิ มยฺหํ ภาตา ลกฺขณกุมาโร ภคินี จ สิตาเทวี ทสรถสฺส มตสาสนํ สุตฺวา โสกํ สณฺฐาเรตุํ น สกฺโกนฺติ รามปณฺฑิโต ปน น โสจติ น ปริเทวติ กินฺนุโข ตสฺส อโสจนการณํ ปุจฺฉิสฺสามิ นนฺติ ฯ โส ตํ ปุจฺฉนฺโต ทุติยํ คาถมาห

เกน ราม ปภาเวน โสจิตพฺพํ น โสจสิ

ปิตรํ กาลกตํ สุตฺวา น ตํ ปสหเต ทุกฺขนฺติ ฯ

ตตฺถ ปภาเวนาติ อานุภาเวน ฯ น ตํ ปสหเต ทุกฺขนฺติ เอวรูปํ ทุกฺขํ เกน การเณน ตํ น ปีเฬติ กึ เต อโสจนการณํ กเถหิ ตาว โนติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๒,๙๘๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. ทสรถชาดก”