ภรุกจฺฉา ปยาตานํ พาณิชานํ ธเนสินํ

นาวาย วิปฺปนฏฺฐาย พลวามุขีติ วุจฺจตีติ ฯ

โพธิสตฺโต อนนฺตรคาถาย ตสฺส นามํ อาจิกฺขิตฺวา ตาตา อิมํ พลวามุขํ สมุทฺทํ ปตฺตา นิวตฺเตตุํ สมตฺถานาม นาวา นตฺถิ อยํ สมฺปตฺตนาวํ นิมฺมุชฺชาเปตฺวา วินาสํ ปาเปตีติ อาห ฯ ตญฺจ นาวํ สตฺต มนุสฺสสตานิ อภิรูหึสุ ฯ เต สพฺเพ มรณภยภีตา เอกปฺปหาเรเนว อวิจิมฺหิ ปจฺจมานสตฺตา วิย อติกลูนํ สรํ มุญฺจยมานา ปริเทวึสุ ฯ มหาสตฺโต ฐเปตฺวา มํ อญฺโญ เอเตสํ โสตฺถิภาวํ กาตุํ สมตฺโถนาม นตฺถิ สจฺจกิริยาย เตสํ โสตฺถึ กริสฺสามีติ จินฺเตตฺวา เต อามนฺเตตฺวา ตาตา ขิปฺปํ มํ คนฺโธทเกน นฺหาเปตฺวา อหตวตฺถานิ นิวาสาเปตฺวา ปุณฺณปาตึ สชฺเชตฺวา นาวาย ธุเร ฐเปถาติ ฯ เต พาณิชา ตถา กรึสุ ฯ มหาสตฺโต อุโภหิ หตฺเถหิ ปุณฺณปาตึ คเหตฺวา นาวาย ธุเร ฐิโต สจฺจกิริยํ กโรนฺโต โอสานคาถมาห

ยโต สรามิ อตฺตานํ ยโต ปตฺโตสฺมิ วิญฺญุตํ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๐๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. สุปปารกชาดก”