เอวํ เม ฉิชฺชมานสฺส น ทุกฺขํ มรณํ สิยาติ ฯ

ตตฺถ เอวํ จิตฺตํ อุทปาทีติ ยทิ เอวํ จิตฺตํ ตว อุปฺปนฺนํ ฯ สรีเรน วินาภาโวติ ยทิ เต มม สรีเรน ภทฺทสาลรุกฺเขน สทฺธึ มม วินาภาโว ปติฏฺฐิโต ฯ ปุถุโสติ อถ นํ พหุธา ฯ วิกนฺเตตฺวาติ ฉินฺทิตฺวา ฯ ขณฺฑโสติ ขณฺฑาขณฺฑํ กตฺวา อวกนฺตถ ฯ อคฺเค จาติ อวกนฺติตฺวา จ ปน ปฐมํ อคฺเค ตโต มชฺเฌ เฉตฺวา สพฺพปจฺฉา มูเล ฉินฺทถ เอวํ เม ฉิชฺชมานสฺส น ทุกฺขํ มรณํ สิยา สุขํ นุ ขณฺฑโส ภเวยฺยาติ ยาจติ ฯ

ตโต ราชา เทฺว คาถา อภาสิ

หตฺถปาทํ ยถา ฉินฺเท กณฺณนาสญฺจ ชีวิเต

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๐๒๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ภัททสาลชาดก”