ตโต ปจฺฉา สีเส ฉินฺเท ตํ ทุกฺขํ มรณํ สิยา

สุขํ นุ ขณฺฑโส ฉินฺทํ ภทฺทสาล วนปฺปติ

กึ เหตุ กึ อุปาทาย ขณฺฑโส ฉินฺทมิจฺฉสีติ ฯ

ตตฺถ หตฺถปาทนฺติ หตฺเถ จ ปาเท จ ฯ ตํ ทุกฺขนฺติ เอวํ ปฏิปาฏิยา ฉิชฺชนฺตสฺส โจรสฺส มรณํ ทุกฺขํ สิยา ฯ สุขํ นูติ สมฺม ภทฺทสาล วชฺฌปฺปตฺตา โจรา สุเขน มริตุกามา สีสจฺเฉทํ ยาจนฺติ น ขณฺฑโส เฉทนํ ตฺวํ ปน เอวํ ยาจสิ เตน ตํ ปุจฺฉามิ สุขํ นุ ขณฺฑโส ฉินฺทนฺติ ฯ กึ เหตูติ ขณฺฑโส ฉินฺทํนาม น สุขํ การเณน ปเนตฺถ ภวิตพฺพนฺติ ตํ ปุจฺฉนฺโต เอวมาห ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๐๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ภัททสาลชาดก”