อถสฺส อาจิกฺขนฺโต ภทฺทสาโล เทฺว คาถา อภาสิ

ยญฺจ เหตุํ อุปาทาย เหตุธมฺมูปสญฺหิตํ

ขณฺฑโส ฉินฺทมิจฺฉามิ มหาราช สุโณหิ เม

ญาติ เม สุขสํวฑฺฒา มม ปสฺเส นิวาตชา