หิตกาโมสิ ญาตีนํ อภยํ สมฺม ททามิ เตติ ฯ

ตตฺถ เจตยรูปํ เจเตสีติ ญาตีสุ มุทุจิตฺตํ ตาย จินฺเตตพฺพยุตฺตกเมว เจเตสิ สมฺม ภทฺทสาล ฯ เจตยรูปํ เฉเทสีติปิ ปาโฐ ฯ ตสฺสตฺโถ ขณฺฑโส ฉินฺทมิจฺฉนฺโต เฉเทตพฺพยุตฺตกเมว เฉเทสีติ ฯ อภยนฺติ เอตสฺมึ เต สมฺม คุเณ ปสีทิตฺวา อภยํ ททามิ น เม ปาสาเทนตฺโถ นาหํ ตํ เฉทาเปสฺสามิ คจฺฉ ญาติสงฺฆปริวุโต สกฺกโต ครุกโต สุขํ ชีวาติ อาห ฯ

เทวราชา รญฺโญ ธมฺมํ เทเสตฺวา อคมาสิ ฯ ราชา ตสฺโสวาเท ฐตฺวา ทานาทีนิ ปุญฺญานิ กตฺวา สคฺคปทํ ปูเรสิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา เอวํ ภิกฺขเว ปุพฺเพปิ ตถาคโต ญาตฺถจริยํ อจริเยวาติ วตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา ราชา อานนฺโท อโหสิ ตรุณสาเลสุ นิพฺพตฺตเทวตา พุทฺธปริสา อเหสุํ ภทฺทสาลเทวราชา ปน อหเมวาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๐๒๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ภัททสาลชาดก”