ภทฺโท วตายํ มาณวโก สพฺพโลกวิทู มุนิ

โย ตณฺหํ ทุกฺขชนนึ ปริชานาติ ปณฺฑิโต ฯ ตตฺถ ทุกฺขชนนินฺติ สกลวฏฺฏทุกฺขชนนึ ฯ ปริชานาตีติ ปริชานิ ปริจฺฉินฺทิตฺวา ปริลุญฺจิตฺวา นีหรตีติ โพธิสตฺตํ วณฺเณนฺโต เอวมาห ฯ

โพธิสตฺโต มหาราช อปฺปมตฺโต หุตฺวา ธมฺมํ จราติ ราชานํ โอวทิตฺวา อากาเสน หิมวนฺตํ คนฺตฺวา อิสิปพฺพชฺชํ ปพฺพชิตฺวา ยาวตายุกํ ฐตฺวา พฺรหฺมวิหาเร ภาเวตฺวา พฺรหฺมโลกูปโค อโหสิ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา เอวํ ภิกฺขเว ปุพฺเพปาหํ เอตํ พฺราหฺมณํ นิสฺโสกมกาสินฺติ วตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา ราชา เอส พฺราหฺมโณ อโหสิ ปณฺฑิตมาณโว ปน อหเมวาติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๐๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. กามชาดก”