มนฺตา อิเม พฺราหฺมณสฺสาติ มิจฺฉา

ปหีนมนฺโต กปโณ รุทามีติ ฯ

ตตฺถ ธมฺเมนาติ สเมน การเณน อปฺปฏิจฺฉาเทตฺวาว อทาสิ ฯ ปกติญฺจ สํสีติ มา เม ปุจฺฉิโต นามโคตฺตํ คุยฺหิตฺโถ สเจ คุยฺหิสิ มนฺโต เต นสฺสิสฺสตีติ เตสํ นสฺสนปกติญฺจ มยฺหํ สํสิ ฯ พฺราหฺมณสฺสาติ มิจฺฉาติ พฺราหฺมณสฺส สนฺติเก มยา อิเม มนฺตา คหิตาติ มิจฺฉา อภาณึ เตน เม มนฺตา นฏฺฐา สฺวาหํ ปหีนมนฺโต อิทานิ กปโณ โรทามีติ ฯ

ตํ สุตฺวา ราชา อยํ ปาปธมฺโม เอวรูปํ รตนํ น โอโลเกสิ เอวรูปสฺมึ อุตฺตมรตเน ลทฺเธ ชาติ กึ กริสฺสตีติ กุชฺฌิตฺวา ตสฺส ครหนฺโต

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๑๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อัมพชาดก”