อิมา คาถา อาห ฯ

ตตฺถ มธุตฺถิโกติ มธุอตฺถิโก ปุริโส อรญฺเญ มธุํ โอโลเกนฺโต เอเตสํ รุกฺขานํ ยโต มธุํ ลภติ โสว ทุโม ตสฺส ทุมุตฺตโม นาม ตเถว ขตฺติยาทีสุ ยมฺหา ปุริสา ธมฺมํ การณํ ยุตฺตมตฺถํ วิชาเนยฺย โส ตสฺส อุตฺตโม นโร ฯ อิมสฺส ทณฺฑญฺจาติ อิมสฺส ปาปธมฺมสฺส สพฺพหรณทณฺฑกเวฬุ เปสีกาทีหิ ปิฏฺฐิจมฺมํ อุปฺปาตาเปตฺวา อิมํ ชมฺมํ คเล คเหตฺวาว พลยาถ พลการตฺตํ ปาเปตฺวา นิทฺธมถ กึ อิมินา อิธ วสนฺเตนาติ ฯ

ราชปุริสา ตถา กตฺวา ตฺวํ คจฺฉ อุปเนตฺวา ตวาจริยสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา ตํ อาราเธตฺวาว สเจ ปุน มนฺเต ลภิสฺสสิ อิธาคจฺเฉยฺยาสิ โน เจ อิมํ ทิสํ มา โอโลเกยฺยาสีติ ตํ นิพฺพิสยมกํสุ ฯ โส อนาโถ หุตฺวา ฐเปตฺวา อาจริยํ น เม อญฺญํ ปฏิสรณํ อตฺถิ ตสฺเสว สนฺติกํ คนฺตฺวา อาราเธตฺวา ปุน ตํ มนฺตํ ยาจิสฺสามีติ โรทนฺโต ตํ คามํ อคมาสิ ฯ อถ นํ อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวา มหาสตฺโต ภริยํ อามนฺเตตฺวา ภทฺเท ปสฺสิมํ ปาปกมฺมํ ปริหีนมนฺตํ ปุน อาคจฺฉนฺตนฺติ อาห ฯ โส มหาสตฺตํ อุปสงฺกมิตฺวา วนฺทิตฺวา เอกมนฺตํ นิสินฺโน กึการณา อาคโตสีติ ปุฏฺโฐ อาจริย มุสาวาทํ กตฺวา อาจริยํ ปจฺจกฺขิตฺวา มหาวินาสํ ปตฺโตมฺหีติ วตฺวา อจฺจยํ เทเสตฺวา ปุน มนฺเต ยาจนฺโต คาถมาห

ยถา สมํ มญฺญมาโน ปเตยฺย

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๑๑๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อัมพชาดก”