ปหีนมนฺตสฺส ปุน สมฺปทาหีติ ฯ

ตตฺถ ยถา สมนฺติ ยถา ปุริโส อิทํ สมํ ฐานนฺติ มญฺญมาโน โสพฺภํ คุหํ วา ภูมิผลิตสงฺขาตํ นรกํ วา ปูติปาทํ วา ปเตยฺย ฯ ปูติปาทนฺติ หิมวนฺตปฺปเทเส มหารุกฺโข สุกฺขิตฺวา มโต ตสฺส มูเลสุ ปูติเกสุ ชาเตสุ ตสฺมึ ฐาเน มหาอาวาโฏ โหติ ตสฺส นามฏฺฐานํ ฯ โชติมธิฏฺฐเหยฺยาติ อคฺคึ อกฺกเมยฺย ฯ เอวํ ปีติ เอวํ อหํปิ ปญฺญาจกฺขุโน อภาวา อนฺโธ ตุมฺหากํ วิเสสํ อชานนฺโต ตุมฺเหสุ ขลิโต ตํ มํ ขลิตํ วิทิตฺวา ฯ สปญฺญาติ ญาณสมฺปนฺน ปหีนมนฺตสฺส มม ปุนปิ เทถ ฯ

อถ นํ อาจริโย ตาต กึ กเถสิ อนฺโธ หิ สญฺญาย ทินฺนาย โสพฺภาทีนิ ปฏิหรติ มยา ปฐมเมว ตว กถิตํ อิทานิ กิมตฺถํ มม สนฺติกํ อาคโตสีติ วตฺวา

ธมฺเมน มนฺเต ตว สมฺปทาสึ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๑๑๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อัมพชาดก”