ตตฺถ ธมฺเมนาติ อหํปิ ตว อาจริยภาคํ หิรญฺญํ วา สุวณฺณํ วา อคเหตฺวา ธมฺเมเนว สมฺปทาสึ ตฺวมฺปิ กิญฺจิ อทตฺวา ธมฺเมน สเมเนว ปฏิคฺคเหสิ ฯ ธมฺเม ฐิตนฺติ อาจริยปูชกธมฺเม ฐิตํ ฯ ตาทิสเกติ ตถารูเป อกาลผลคณฺหาปนเก มนฺเต น เทม คจฺฉ น เม รุจฺจสีติ ฯ

โส เอวํ อาจริเยน อุยฺโยชิโต กึ มยฺหํ ชีวิเตนาติ อรญฺญํ ปวิสิตฺวา อนาถมรณํ มรีติ ฯ

สตฺถา อิมํ ธมฺมเทสนํ อาหริตฺวา น ภิกฺขเว อิทาเนว ปุพฺเพปิ เทวทตฺโต อาจริยํ ปจฺจกฺขาย มหาวินาสํ ปตฺโตติ วตฺวา ชาตกํ สโมธาเนสิ ตทา อกตญฺญู มาณโว เทวทตฺโต อโหสิ ราชา อานนฺโท จณฺฑาลปุตฺโต ปน อหเมวาติ ฯ

อมฺพชาตกํ ปฐมํ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๑๒๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อัมพชาดก”