อามนฺต โข ตํ คจฺฉามิ ปุรา เต โหมิ อปฺปิโยติ ฯ

ตตฺถ วสฺสิตนฺติ มหาราช ติรจฺฉานคตา หิ อุชุหทยา เตน เตสํ วสฺสิตํ สุวิชานํ มนุสฺสา ปน กกฺขลา ตสฺมา เตสํ วจนํ ทุวิชานตรนฺติ อตฺโถ ฯ โย ปุพฺเพติ โย ปุคฺคโล ปฐมเมว อตฺตมโน หุตฺวา ตฺวํ มยฺหํ ญาตโก มิตฺโต ปาณสโม สขาติ อปิ เอวํ มญฺญติ เสฺวว ปจฺฉา ทิโส เวรี สมฺปชฺชติ. เอวํ ทุชฺชานา มนุสฺสหทยา ฯ นิวิสตีติ มหาราช ยสฺมึ ปุคฺคเล เปมวเสน มโน นิวิสติ โส เกวลํ ทูเร วสนฺโตปิ อวิทูเร สหาปิ โส วสติเยว นาม ยสฺมึ ปน ปุคฺคเล มโน วิวสติ อเปติ โส สนฺติเก วสนฺโตปิ ทูเรเยว ฯ อนฺโตปิ โส โหตีติ มหาราช โย สหาโย ปสนฺนจิตฺโต โส จิตฺเตน อลฺลิยิตตฺตา ปารํ สมุทฺทสฺส วสนฺโตปิ อนฺโตเยว โหติ โย ปทุฏฺฐจิตฺโต โส จิตฺเตน อนลฺลิยิตตฺตา อนฺโต วสนฺโตปิ ปารํ สมุทฺทสฺส โหติ นาม ฯ เย ทิสา เตติ เย เวริโน ปจฺจตฺถิกา เอกโต วสนฺตาปิ เต ทูเร วสนฺติเยว สนฺโต ปน ปณฺฑิตา อารา ฐิตาปิ เมตฺตาภาวิเตน มนสา อาวชฺชนฺตา สนฺติเกเยว ฯ ปุรา เต โหมีติ ยาว ตว อปฺปิโย น โหมิ ตาวเทว ตํ อามนฺเตตฺวา คจฺฉามีติ วทติ ฯ

อถ นํ ราชา อาห

เอวํ เจ ยาจมานานํ อญฺชลึ นาวพุชฺฌสิ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๑๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๓. ชวนหังสชาดก”