ตมตฺถํ ปกาเสนฺโต สตฺถา ปฐมํ คาถมาห

ราชา กาลิงฺโค จกฺกวตฺติ ธมฺเมน ปฐวิมนุสาสิ

อคมาสิ โพธิสมีปํ นาเคน มหานุภาเวนาติ ฯ

อถสฺส รญฺโญ ปุโรหิโต รญฺญา สทฺธึ คจฺฉนฺโต อากาเสน อาวรณํ นาม นตฺถิ กึ นุโข ราชา หตฺถึ เปเสตุํ น สกฺโกติ วิมํสิสฺสามีติ อากาสโต โอรุยฺห สพฺพพุทฺธานํ ชยปลฺลงฺกํ ปฐวินาภิมณฺฑลภูตํ ภูมิภาคํ ปสฺสิ ฯ ตทา กิร ตตฺถ อฏฺฐกรีสมตฺเต ฐาเน สสกมสฺสุมตฺตํปิ ติณํ นาม นตฺถิ รชฏปฏวณฺณา วาลุกา วิปฺปกิณฺณา โหติ ฯ สมนฺตา ติณลตาวนปฺปตโย โพธิมณฺฑํ ปทกฺขิณํ กตฺวา อาวตฺติตฺวา โพธิมณฺฑาภิมุขาว อฏฺฐํสุ ฯ พฺราหฺมโณ ภูมิภาคํ โอโลเกตฺวา อิทํ หิ สพฺพพุทฺธานํ สพฺพกิเลสวิธํสนฏฺฐานํ อิมสฺส อุปริภาเคน สกฺกาทีหิปิ น สกฺกา คนฺตุนฺติ จินฺเตตฺวา กาลิงฺครญฺโญ สนฺติกํ คนฺตฺวา โพธิมณฺฑสฺส วณฺณํ กเถตฺวา ราชานํ โอตราติ อาห ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๑๗๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. กาลิงคโพธิชาดก”