ตํ สุตฺวา มหาสตฺโต สกฺกภาวญฺจสฺส ญตฺวา นาหํ เอตา สมฺปตฺติโย ปฏฺเฐมิ สพฺพญฺญุตํ ปน ปฏฺเฐนฺโต ตโปกมฺมํ กโรมีติ ปกาเสตุํ ทุติยํ คาถมาห

ทุกฺโข ปุนพฺภโว สกฺก สรีรสฺส จ เภทนํ

สมฺโมหมรณํ ทุกฺขํ ตสฺมา สมฺมามิ วาสวาติ ฯ

ตตฺถ ตสฺมาติ ยสฺมา ปุนปฺปุนํ ขนฺธานํ เภทนํ สมฺโมหมรณญฺจ ทุกฺขํ ตสฺมา ยตฺเถตานิ นตฺถิ ตํ นิพฺพานํ ปฏฺเฐนฺโต อิธ สมฺมามีติ เอวํ อตฺตโน นิพฺพานชฺฌาสยตํ ทีเปติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๑๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อกิตติชาดก”