ตตฺถ วรญฺเจ เม อโทติ สเจ มยฺหํ วรํ เทสิ ฯ ปิยานิ จาติ อญฺญานิ จ ยานิ ปิยภณฺฑานิ ฯ น อนุตปฺเปนฺตีติ ปุนปฺปุนํ ปุตฺตาทโย ปฏฺเฐนฺติเยว น ติตฺตึ คจฺฉนฺติ ฯ น มยี วเสติ มยิ มาวสตุ มา อุปฺปชฺชตุ ฯ

อถสฺส สกฺโก ตุสิตฺวา อุตฺตริมฺปิ วรํ เทนฺโต มหาสตฺโต จ วรํ คณฺหนฺโต อิมา คาถา อภาสึสุ

เอตสฺมึ เต สุลปิเต ปฏิรูเป สุภาสิเต

วรํ กสฺสป เต ทมฺมิ ยํกิญฺจิ มนสิจฺฉสิ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๑๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. อกิตติชาดก”