ตสฺส คามวรํ ทมฺมิ นาริโย จ อลงฺกตา

โก เม ตํ มิคมกฺขาสิ มิคานํ มิคมุตฺตมนฺติ ฯ

อมจฺโจ สุวณฺณปฏฺฏํ คเหตฺวา สกลนคเร จาราเปสิ ฯ อถ โข เสฏฺฐิปุตฺโต พาราณสึ ปวิสนฺโต ตํ กถํ สุตฺวา อมจฺจสฺส สนฺติกํ คนฺตฺวา อหํ รญฺโญ เอวรูปํ มิคํ อาจิกฺขิสฺสามิ มํ รญฺโญ ทสฺเสหีติ อาห ฯ อมจฺโจ หตฺถิโต โอตริตฺวา ตํ รญฺโญ สนฺติกํ เนตฺวา อยํ กิร เทว ตํ อาจิกฺขิสฺสามีติ วเทตีติ ทสฺเสสิ ฯ ราชา สจฺจํ อมฺโภ ปุริสาติ ปุจฺฉิ ฯ โส สจฺจํ มหาราช ตฺวํ เอตํ ยสํ มยฺหํ เทหีติ วทนฺโต ทุติยํ คาถมาห

มยฺหํ คามวรํ เทหิ นาริโย จ อลงฺกตา

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. รุรุมิคชาดก”