ยญฺจสฺส ภตฺตํ ตเทตสฺส ทมฺมิ

อหญฺจ เต คามวรํ ททามีติ ฯ

ตตฺถ สตํ โสติ อทฺธา ตฺวํ สตํ ปณฺฑิตานํ อญฺญตโร ฯ คามวรนฺติ อหํ ตว ธมฺมกถาย ปสีทิตฺวา ตุมฺหากํ คามวรํ อภยํ ททามิ อิโต ปฏฺฐาย ตุมฺเห นิพฺภยา ยถารุจิยา วิจรถาติ มหาสตฺตสฺส วรํ อทาสิ ฯ

อถ นํ มหาสตฺโต มหาราช มนุสฺสานาม อญฺญํ มุเขน ภณนฺติ อญฺญํ กโรนฺตีติ ปริคฺคณฺหนฺโต เทฺว คาถา อภาสิ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๔๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. รุรุมิคชาดก”