มา เม ชนปโท อาสิ มา มํ ชนปโท อหุ

น เตฺววาหํ มิคราชสฺส วรํ ทตฺวา มุสา ภเณติ ฯ

ตตฺถ มาสีติ กามํ มยฺหํ ชนปโท มา โหตุ ฯ รุรุนฺติ น เตฺวว อหํ สุวณฺณวณฺณสฺส รุรุมิคราชสฺส อภยํ ปกฺขีนํ ทตฺวา ทุพฺภิสฺสามีติ ฯ

มหาชโน รญฺโญ วจนํ สุตฺวา กิญฺจิ วตฺตุํ อวิสหนฺโต ปฏิกฺกมิ ฯ สา กถา วิตฺถาริตา อโหสิ ฯ ตํ สุตฺวา มหาสตฺโต มิคคณํ สนฺนิปาตาเปตฺวา อิโต ปฏฺฐาย มนุสฺสานํ สสฺสํ มา ขาทถาติ โอวทิตฺวา อตฺตโน อตฺตโน เขตฺเตสุ ปณฺณสญฺญํ พนฺธาเปนฺตูติ มนุสฺสานํ เปเสสิ ฯ เต ตถา กรึสุ ฯ ตาย สญฺญาย มิคา ยาวชฺชกาลา สสฺสานิ น ขาทนฺติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๔๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. รุรุมิคชาดก”