ตตฺถ มม ปาณทสฺสาติ พฺราหฺมณ โย มม ปาณโท อสฺส เยน เม ปิยํ ชีวิตํ ทินฺนํ นรกํ ปวิสนฺเตน มยา โส น เตฺวว หญฺโญ น หนิตพฺโพ อวชฺโฌ เอโสติ วทติ ฯ เอกสฺส กตฺตา วิวนสฺมึ โฆเรติ ทารุเณ อรญฺเญ ปวิฏฺฐกสฺส สโต เอกสฺส อสหายกสฺส มม กตฺตา การโก ชีวิตสฺส ทายโก สฺวาหํ ตํ อิมินา กตํ ตาทิสํ ปุพฺพกิจฺจํ สรนฺโตเยว ตํ คุณํ ชานนฺโตเยว กถํ หเนยฺยํ ฯ

อถ สกฺโก ปุโรหิตสฺส สรีรโต อปคนฺตฺวา สกฺกตฺตภาวํ มาเปตฺวา อากาเส ฐตฺวา รญฺโญ คุณํ ปกาเสนฺโต คาถทฺวยมาห

มิตฺตาภิราธิ จิรเมว ชีว

รชฺชํ อิมํ ธมฺมคุเณ ปสาส

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๖๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. สรภชาดก”