เขตฺตปาโล สุวราชสฺส พทฺธรวํ สุวานํ จ อากาเส ปกฺขนฺทนสทฺทํ สุตฺวา กึ นุโขติ กุฏิยา โอรุยฺห ปาสฏฺฐานํ คนฺตฺวา สุวราชํ ทิสฺวา ยสฺเสว เม ปาโส โอฑิโต เสฺวว พทฺโธติ ตุฏฺฐมานโส สุวราชํ ปาสโต โมเจตฺวา เทฺว ปาเท เอกโต กตฺวา พนฺธิตฺวา ทฬฺหํ อาทาย สาลินฺทิยคามํ คนฺตฺวา สุวราชํ พฺราหฺมณสฺส อทาสิ ฯ พฺราหฺมโณ พลวสิเนเหน มหาสตฺตํ อุโภหิ หตฺเถหิ ทฬฺหํ คเหตฺวา องฺเก นิสีทาเปตฺวา เตน สทฺธึ สลฺลปนฺโต เทฺว คาถา อภาสิ

อุทรํ นูน อญฺเญสํ สุว อจฺโจทรํ ตว

ภุตฺวา สาลึ ยถากามํ ตุณฺเฑนาทาย คจฺฉสิ ฯ

โกฏฺฐนฺนุ ตตฺถ ปูเรสิ สุว เวรนฺนุ เต มยา

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. สาลิเกทารชาดก”