ภุญฺช สาลึ ยถากามํ สห สพฺเพหิ ญาติภิ

ปุนปิ สุว ปสฺเสมุ ปิยํ เม ตว ทสฺสนนฺติ ฯ

ตตฺถ ภุญฺช สาลินฺติ อิโต ปฏฺฐาย นิพฺภโย หุตฺวา ภุญฺชาติ กรีสสหสฺสมฺปิ ตสฺเสว นิยฺยาเทนฺโต เอวมาห ฯ ปสฺเสมูติ อตฺตโน รุจิยา อาคตํ อญฺเญสุปิ ทิวเสสุ ตํ ปสฺเสยฺยามาติ ฯ

เอวํ พฺราหฺมโณ มหาสตฺตํ ยาจิตฺวา ปิยปุตฺตํวิย มุทุจิตฺเตน โอโลเกนฺโต ปาทโต พนฺธนํ โมเจตฺวา สตปากเตเลน ปาเท มกฺเขตฺวา ภทฺทปีเฐ นิสีทาเปตฺวา กาญฺจนตฏเกน มธุลาเช ขาทาเปตฺวา สกฺขโรทกํ ปาเยสิ ฯ อถสฺส สุวราชา อปฺปมตฺโต โหหิ มหาพฺราหฺมณาติ วตฺวา โอวาทํ เทนฺโต อาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๒๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. สาลิเกทารชาดก”