สหสฺสเวโทปิ น ตํ ปฏิจฺจ

ทุกฺขา ปมุญฺเจ จรณํ อปตฺวาติ ฯ

ตตฺถ พหุสฺสุโตติ สเจ มหาราช อหํ พหุสฺสุโตมฺหีติ ปคุณเวโทปิ ทสกุสลธมฺมํ น จเรยฺย ตีหิ ทฺวาเรหิ ปาปาเนว กเรยฺย ติฏฺฐนฺตุ ตโย เวทา สหสฺสเวทาปิ สมานา ตํ พาหุสจฺจํ ปฏิจฺจ อฏฺฐสมาปตฺติสงฺขาตํ จรณํ อปตฺวา อปายทุกฺขโต น มุจฺเจยฺยาติ ฯ

ตสฺส ตํ วจนํ สุตฺวา อุทฺทาลโก จินฺเตสิ ราชา ยถา วา ตถา วา อิสิคณสฺส ปสีทิ อยํ ปน พฺราหฺมโณ จรนฺตํ โคณํ ทณฺเฑน ปหรติ วฑฺฒิตภตฺเต กจวรํ ขิปติ กเถสฺสามิ เตน สทฺธินฺติ กเถนฺโต ตติยํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๓๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุททาลกชาดก”