กิตฺติญฺจ ปปฺโปติ อธิจฺจ เวเท

สนฺตึ ปาปุณาติ จรเณน ทนฺโตติ ฯ

ตตฺถ นาเหวาติ นาหํ เวทา อผลาติ วทามิ อปิจ โข ปน สสํยมํ จรณํ สจฺจเมว สภาวภูตํ อุตฺตมํ เตน หิ สกฺกา ทุกฺขา มุจฺจิตุํ ฯ สนฺตึ ปาปุณาตีติ สมาปตฺติสงฺขาเตน จรเณน ทนฺโต หทยสนฺติกรํ นิพฺพานํ ปาปุณาตีติ ฯ

ตํ สุตฺวา อุทฺทาลโก น สกฺกา อิมินา สทฺธึ ปฏิปกฺขวเสน วาทิตุํ ปุตฺเตน วุตฺเต สิเนหํ อกโรนฺโตนาม นตฺถิ ปุตฺตภาวมสฺส กเถสฺสามีติ จินฺเตตฺวา ปญฺจมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๓๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุททาลกชาดก”