ภจฺจา มาตา ปิตา พนฺธุ เยน ชาโตสฺวเยว โส

อุทฺทาลโก อหํ โภโต โสตฺถิยา กุลวํสโกติ ฯ

ตตฺถ ภจฺจาติ มาตา จ ปิตา จ เสสพนฺธุ จ ภริตพฺพานาม เยน ปน ชาโต โสเยว โส โหติ อตฺตาเยว หิ อตฺตโน ชายติ อหํปิ ตยา อุทฺทาลรุกฺขมูเล ชาโต ตยา วุตฺตเมว นามํ กตํ อุทฺทาลโก อหํ โภติ ฯ

โส เอกํเสน อุทฺทาลโก ตฺวนฺติ วุตฺเต อามาติ วตฺวา มยา เต มาตุ สญฺญาณํ ทินฺนํ ตํ กุหินฺติ อิทํ พฺราหฺมณาติ มุทฺทิกํ ตสฺสหตฺเถ ฐเปสิ ฯ พฺราหฺมโณ มุทฺทิกํ สญฺชานิตฺวา นิจฺจเยน ปน ตฺวํ พฺราหฺมโณ พฺราหฺมณธมฺเม ปน ปชานาสีติ วตฺวา พฺราหฺมณธมฺเม ปุจฺฉนฺโต ฉฏฺฐํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๓๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุททาลกชาดก”