น สุทฺธิ เสจเนน อตฺถิ นปิ เกวลิ พฺราหฺมโณ

น เจว ขนฺติ โสรจฺจํ นปิ โส ปรินิพฺพุโตติ ฯ

ตตฺถ เสจเนนาติ เตน วุตฺเตสุ พฺราหฺมณธมฺเมสุ เอกํ ทสฺเสตฺวา สพฺพํ ปฏิกฺขิปติ อิทํ วุตฺตํ โหติ อคฺคิสฺส ปริจรเณน วา อุทกเสจเนน วา ปสุฆาตยญฺเญน วา สุทฺธินาม นตฺถิ นปิ เอตฺตเกน พฺราหฺมโณ เกวลปริปุณฺโณ โหติ น อธิวาสนขนฺติ น สีลโสรจฺจํ นปิ กิเลสปรินิพฺพาเนน ปรินิพฺพุโตนาม โหตีติ ฯ

ตโต นํ อุทฺทาลโก ยทิ เอวํ พฺราหฺมโณ น โหติ อถ กถํ โหตีติ ปุจฺฉนฺโต นวมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๓๔๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. อุททาลกชาดก”