ตตฺถ อสฺสํ ควนฺติ อิทํ โส ยตฺตกานิ ปิยวตฺถูนิ โหนฺติ เตหิ วิปฺปโยเคหิ ตตฺตกานิ โสกทุกฺขานิ อุปฺปชฺชนฺตีติ วตฺถุกาเม ครหนฺโต อาหาติ เวทิตพฺโพ ฯ

ตํ สุตฺวา อิสิคโณ มาริส มาริส กถํ อติภาริโย เต สปโถติ กณฺเณ ปิทหิ ฯ โพธิสตฺโต ปน ตาต อติภาริโย เต สปโถ น ตฺวํ ขาทสิ ตว ปตฺตาสเน นิสีทาติ อาห ฯ ตสฺมึ สปถํ กตฺวา นิสินฺเน ทุติยภาตา อุฏฺฐาย มหาสตฺตํ วนฺทิตฺวา สปเถน อตฺตานํ โสเธนฺโต ทุติยํ คาถมาห

มาลญฺจ โส กาสิกจนฺทนญฺจ

ธาเรตุ ปุตฺตสฺส พหู ภวนฺตุ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๓๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ภิสชาดก”