โย วาโภนฺโต สงฺกติ กญฺจิเทวาติ ฯ

ตตฺถ โภนฺโตติ อาลปนํ อิทํ วุตฺตํ โหติ ภวนฺโต โย อนฏฺเฐ โกฏฺฐาเส นฏฺฐเมวาติ วทติ โย วา ตุมฺเหสุ กญฺจิ อาสงฺกติ โส ปญฺจกามคุเณ ลภตุเจว ภุญฺชตุ จ รมณียเมว ปพฺพชฺชํ อลภิตฺวา อคารมชฺเฌเยว มรตูติ ฯ

อิสีหิ ปน สปเถ กเต สกฺโก ภายิตฺวา อหํ อิเมปิ วีมํสนฺโต ภึสานิ อนฺตรธาเปสึ อิเม ฉฑฺฑิตเขลปิณฺฑํวิย กาเม ครหนฺตา สปถํ กโรนฺติ กามคุณครหการณํ เต ปุจฺฉิสฺสามีติ จินฺเตตฺวา ทิสฺสมานรูโป โพธิสตฺตํ วนฺทิตฺวา ปุจฺฉนฺโต อนนฺตรํ คาถมาห

ยเทสมานา วิจรนฺติ โลเก

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๓๖๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ภิสชาดก”