อิมา อุตฺตานสมฺพนฺธคาถา ปาลินเยเนว เวทิตพฺพา ฯ

ตตฺถ อิจฺจาหุ เอเกติ เอกจฺเจ สมณพฺราหฺมณา เอวํ กเถนฺติ ฯ เตสํ วโจ อรหตํ สทฺทหาโนติ ตสฺส กิร กุลุปกา อุจฺเฉทวาทิโน นคฺคสมณกา เต ตํ ปจฺเจกโพธิญาณสฺส อุปนิสฺสยสมฺปนฺนํปิ สตฺตํ อุจฺเฉทวาทํ คณฺหาเปสุํ โส เตหิ สํสคฺเคน กุสลากุสลผลํ นตฺถีติ คเหตฺวา สกุเณ มาเรติ เอวํ มหาสาวชฺชา เอสา อสปฺปุริสเสวนานาม เตเยว จายํ อรหนฺโตติ มญฺญมาโน เอวมาห ฯ

ตํ สุตฺวา มหาสตฺโต ตสฺส ปรโลกสฺส อตฺถิภาวํ กเถสฺสามีติ ปาสยฏฺฐิยํ อโธสิโร โอลมฺพนฺโตว คาถมาห

จนฺโท จ สุริโย จ อุโภ สุทสฺสนา

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๔๒๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. มหาโมรชาดก”