เต เต ปวกฺขนฺติ ยถาปชานํ

อิมสฺส โลกสฺส ปรสฺส จตฺถนฺติ ฯ

ตตฺถ สนฺโตติ สนฺตปาปา ปณฺฑิตา ปจฺเจกพุทฺธา ฯ ยถาปชานนฺติ เต ตุยฺหํ อตฺตโน ชานนนิยาเมน วกฺขนฺติ กงฺขํ เต ฉีนฺทิตฺวา กเถสฺสนฺติ ฯ ปรสฺส จตฺถนฺติ อิมินานาม กมฺเมน มนุสฺสโลเก นิพฺพตฺตนฺติ อิมินา เทวโลเก อิมินา นิรยาทีสูติ เอวํ อิมสฺส จ ปรสฺส จ โลกสฺส อตฺถํ อาจิกฺขิสฺสนฺติ เต ปุจฺฉาติ ฯ

เอวญฺจ ปน วตฺวา นิรยภเยน สนฺตชฺเชสิ ฯ โส ปน ปูริตปารมิปจฺเจกโพธิสตฺโต สุริยรสฺมิสมฺผสฺสํ โอโลเกตฺวา ฐิตํ ปริณตปทุมํวิย ปริปากคตญาโณ วิจรติ ฯ โส ตสฺส ธมฺมกถํ สุณนฺโต ฐิตปเทเนว ฐิโต สงฺขาเร ปริคฺคณฺหิตฺวา ติลกฺขณํ สมฺมสนฺโต ปจฺเจกโพธิญาณํ ปฏิวิชฺฌิ ฯ ตสฺส ปฏิเวโธ จ มหาสตฺตสฺส ปาสโต โมกฺโข จ เอกกฺขเณเยว อโหสิ ฯ ปจฺเจกพุทฺโธ สพฺพกิเลเส ปทาเลตฺวา ภวปริยนฺเต ฐิโตว อุทานํ อุทาเนนฺโต คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๔๓๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. มหาโมรชาดก”