อตีเต พาราณสีนครสฺส ทฺวารคามวาสี เอโก วฑฺฒกี อตฺตโน ทารุอตฺถาย อรญฺญํ ปวิสิตฺวา อาวาเฏ ปติตํ เอกํ สุกรโปตกํ ทิสฺวา อาเนตฺวา ตจฺฉกสุกโรติสฺส นามํ กตฺวา โปเสสิ ฯ โส ตสฺส อุปการโก อโหสิ ฯ ตุณฺเฑน รุกฺขํ ปริวตฺติตฺวา เทติ นาสิกาย เวเฐตฺวา กาฬสุตฺตํ กฑฺฒติ มุเขน ฑํสิตฺวา วาสินิขาทนมุคฺครํ อาหรติ ฯ โส วุฑฺฒิปตฺโต มหาพโล มหาสรีโร อโหสิ ฯ อถ วฑฺฒกีปิ ตสฺมึ ปุตฺตเปมํ ปจฺจุปฏฺฐเปตฺวา อิมํ อิเธว วสนฺตํ โกจิเทว หึเสยฺยาติ อรญฺเญ วิสชฺเชสิ ฯ โส จินฺเตสิ อหํ อิมสฺมึ อรญฺเญ เอกโกว วสิตุํ น สกฺขิสฺสามิ ญาตเก ปริเยสิตฺวา เตหิ ปริวุโต วสิสฺสามีติ ฯ โส วนฆฏาย สุกเร ปริเยสนฺโต พหู สุกเร ทิสฺวา ตุสิตฺวา ติสฺโส คาถา อภาสิ

ยเทสมานา วิจริมฺหา ปพฺพตานิ วนานิ จ

อนฺเวสํ วิปุเล ญาตี เตเม อธิคตา มยา ฯ

พหุํ จิทํ มูลผลํ ภกฺโข จายํ อนปฺปโก

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๔๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. ตัจฉกสูกรชาดก”