ตญฺจ วีมํสมานาหํ ปตเต ๑- ตํ อวสฺสชินฺติ ฯ

ตตฺถ เอตทริยสฺสาติ ยํ ตฺวํ นาหํ ตุวํ ชเหติ ภาสสิ เอตํ อาจารสมฺปนฺนสฺส อริยสฺส กลฺยาณํ อุตฺตมวจนํ ฯ ปตเต ตนฺติ อหญฺจ น ตํ วิสชฺชิตุกาโมว เอวํ อวจํ อถโข ตํ วีมํสมาโน ปเตวาติ เอตํ วจนํ อวสชฺชึ คจฺฉาติ ตํ อโวจนฺติ อตฺโถ ฯ

เอวํ เตสํ กเถนฺตานญฺเญว ลุทฺทปุตฺโต ทณฺฑมาทาย เวเคนาคโต ฯ สุมุโข ธตรฏฺฐํ อสฺสาเสนฺโต ตสฺสาภิมุโข คนฺตฺวา อปจิตึ กตฺวา หํสรญฺโญ คุเณ กเถสิ ฯ ตาวเทว ลุทฺทปุตฺโต มุทุจิตฺโต อโหสิ ฯ โส ตสฺส มุทุจิตฺตตํ ญตฺวา ปุน คนฺตฺวา หํสราชเมว

ลุทฺทปุตฺโตปิ หํสราชานํ อุปสงฺกมิตฺวา ฉฏฺฐํ คาถมาห