ราชา เม โส ทิโช มิตฺโต สขา ปาณสโม จ เม

เนว ตํ วิชหิสฺสามิ ยาว กาลสฺส ปริยายนฺติ ฯ

ตตฺถ ยาว กาลสฺส ปริยายนฺติ ลุทฺทปุตฺต ยาว ชีวิตกาลสฺส ปริยายํ ปริโยสานํ อหํ เอตํ น วิชเหสฺสามิเยว ฯ

ตํ สุตฺวา ลุทฺโท ปสนฺนจิตฺโต หุตฺวา สจาหํ เอวํ สีล- สมฺปนฺเนสุ อิเมสุ อปรชฺฌิสฺสามิ ปฐวีปิ เม วิวรํ ทเทยฺย กึ เม รญฺโญ สนฺติกา ลทฺเธน ยเสน ธเนน วิสชฺเชสฺสามิ นนฺติ จินฺเตตฺวา คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๖๙๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. หังสชาดก”