โย จ ตฺวํ สขิโน เหตุ ปาณํ จชิตุมิจฺฉสิ

โส เต สหายํ มุญฺจามิ โหตุ ราชา ตวานุโคติ ฯ

ตตฺถ โย จ ตฺวนฺติ โย นาม ตฺวํ ฯ โสติ โส อหํ ฯ ตวานุ- โคติ เอส หํสราชา ตว วสํ อนุคโต โหติ ตยา สทฺธึ เอกฏฺ- ฐาเน วสตูติ ฯ

เอวญฺจ ปน วตฺวา ธตรฏฺฐํ ยฏฺฐิปาสโต โอตาเรตฺวา สรตีรํ เนตฺวา ปาสํ มุญฺจิตฺวา มุทุจิตฺเตน โลหิตํ โธวิตฺวา นหารุอาทีนิ ปฏิปาเทสิ ฯ ตสฺส มุทุจิตฺตตาย มหาสตฺตสฺส ปารมิตานํ อานุภา- เวน จ ตาวเทว ปาโท สจฺฉวิโลโม อโหสิ ฯ พนฺธนฏฺฐานํปิ น ปญฺญายติ ฯ สุมุโข โพธิสตฺตํ โอโลเกตฺวา ตุฏฺฐจิตฺโต อนุโมทนํ กโรนฺโต คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๖๙๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. หังสชาดก”