อถ นํ สุโว คาถาย อชฺฌภาสิ

อถ ตฺวํ ปติโกลุมฺพ มตฺโต ถูลานิ คชฺชสิ

มาตรา มยฺห นคฺคาย กึ นุ ตฺวํ วิชิคุจฺฉเสติ ฯ

ตตฺถ อถ ตฺวนฺติ นนุ ตฺวํ ฯ มตฺโตติ โจรานํ อุจฺฉิฏฺฐสุรํ ลภิตฺวา ตาย มตฺโต หุตฺวา ปุพฺเพ มหาคชฺชิตานิ ตชฺชสิ ฯ มาตราติ โจรเชฏฺฐกสฺส ภริยํ สนฺธายาห ฯ สา กิร ตทา สาขาภงฺคํ นิวาเสตฺวา จรติ ฯ วิชิคุจฺฉเสติ มม มาตริ นคฺคาย กึ นุ ตฺวํ อิทานิ โจรกมฺมํ ชิคุจฺฉสิ กาตุํ น อิจฺฉสีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๗๐๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สัตติคุมพชาดก”