ตตฺถ อหึสโกติ อหํ กสฺสจิ อหึสโก สีลาจารสมฺปนฺโน ฯ เรณุมนุปวิสฺสาติ มหาราช เรณุ ปวิสิตฺวา ฯ เหฐยิโตสฺมีติ ตว ปุตฺเตน มหาปริวาเรน อนุปวิสิตฺวา อเร กูฏตาปส กสฺมา ตฺวํ อิธ วสสีติ วตฺวา ปาสาณผลกํ ขิปิตฺวา ฆฏํ ภินฺทิตฺวา หตฺเถหิ จ ปาเทหิ จ โกฏฺเฏนฺเตน วิเหฐิโตสฺมีติ ฯ เอวํ โส อภูตเมว ภูตํ วิย กตฺวา ราชานํ สทฺทหาเปสิ ฯ อายนฺตูติ คจฺฉนฺตุ มม สามิมฺหิ วิปฏิปนฺนกาลโต ปฏฺฐาย มยิปิ โส น ลชฺชิสฺสตีติ กุชฺฌิตฺวา ตสฺส วธํ อาณาเปนฺโต เอวมาห ฯ กาสาวิยาติ โจรฆาฏกา เตปิ ผรสุหตฺถา อตฺตโน วิธาเนน คจฺฉนฺตูติ ฯ วรนฺติ วรํ สีสํ อุตฺตมํ สีสํ ฉินฺทิตฺวา อาหรนฺตุ ฯ ราชิโนติ ภิกฺขเว รญฺโญ สนฺติกา ทูตา รญฺญา เปสิตา เวเคนาคนฺตฺวา มาตรา อลงฺกริตฺวา อตฺตโน องฺเก นิสีทาปิตํ กุมารํ ปริวาเรตฺวา เอตทโวจุํ ฯ อิสฺสเรนาติ รญฺญา ฯ วิติณฺโณสีติ ปริจฺจตฺโตสิ ฯ ส ราชปุตฺโตติ ภิกฺขเว เตสํ วจนํ สุตฺวา มรณภยตชฺชิโต มาตุองฺกโต อุฏฺฐาย โส ราชปุตฺโต ฯ ปฏิทสฺสเยถาติ ทสฺเสถ ฯ ตสฺสาติ ภิกฺขเว เต ทูตา ตสฺส กุมารสฺส ตํ วจนํ สุตฺวา มาเรตุํ อวิสหนฺตา โคณํ วิย นํ รชฺชุยา จ ปริกฑฺฒนฺตา เนตฺวา รญฺโญ อทสฺสยุํ ฯ กุมาเร ปน นียมาเน ทาสีคณปริวุตา สทฺธึ โอโรเธหิ สุธมฺมาปิ เทวี นาคราปิ มยํ นิรปราธํ กุมารํ มาเรตุํ น ทสฺสามาติ เตน สทฺธึเยว อคมํสุ ฯ อาคจฺฉุนฺติ ตุมฺหากํ อาณาย มม สนฺติกํ อาคมึสุ ฯ หนฺตุํ มมนฺติ มํ มาเรตุํ ฯ โกนีธาติ โก นุ อิธ มม อปราโธ เยน มํ ตฺวํ มาเรสีติ ปุจฺฉิ ฯ

ราชา ภวคฺคํ อตินีจํ ตว โทโสว อติมหาติ ตสฺส โทสํ กเถนฺโต คาถมาห

สายญฺจ ปาโต อุทกํ สชาติ

อคฺคินา ปริจาริตปฺปมตฺโต

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๗๖๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๙. โสมนัสสชาดก”