สุมนา อติจิรายติ เม ปิยสามิโก อิทานิสฺส อิธ อนาคจฺฉนฺตสฺส มาโส สมฺปุณฺโณ กินฺนุ โข การณนฺติ คนฺตฺวา โปกฺขรณึ โอโลเกนฺตี โลหิตวณฺณํ อุทกํ ทิสฺวา อหิตุณฺฑิเกน คหิโต ภวิสฺสตีติ ญตฺวา นาคภวนา นิกฺขมิตฺวา วมฺมิกสนฺติกํ คนฺตฺวา มหาสตฺตสฺส คหิตฏฺฐานญฺจ กิลมิตฏฺฐานญฺจ ทิสฺวา โรทิตฺวา กนฺทิตฺวา ปจฺจนฺตคามํ คนฺตฺวา ปุจฺฉิตฺวา ตํ ปวุตฺตึ สุตฺวา พาราณสึ คนฺตฺวา ราชทฺวาเร ปริสมชฺเฌ อากาเส โรทมานา อฏฺฐาสิ ฯ มหาสตฺโต นจฺจนฺโตว อากาสํ โอโลเกนฺโต ตํ ทิสฺวา ลชฺชิโต เปฬํ ปวิสิตฺวา นิปชฺชิ ฯ ราชา ตสฺส เปฬํ ปวิฏฺฐกาเล กินฺนุ โข การณนฺติ อิโตจีโตจ โอโลเกนฺโต ตํ อากาเส ฐิตํ ทิสฺวา ปฐมํ คาถมาห

กา นุ วิชฺชุริวาภาสิ โอสธี วิย ตารกา

เทวตา นุสิ คนฺธพฺพี น ตํ มญฺญามิ มานุสีติ ฯ

ตตฺถ น ตํ มญฺญามิ มานุสีติ อหนฺตํ มานุสีติ น มญฺญามิ ตยา เทวตาย คนฺธพฺพิยา วา ภวิตุํ วฏฺฏตีติ ฯ

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๗๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. จัมเปยยชาดก”