๔. มัจฉชาดก

๔ มจฺฉชาตกํ

น มํ สีตํ น มํ อุณฺหนฺติ อิทํ สตฺถา เชตวเน วิหรนฺโต ปุราณทุติยิกปฺปโลภนํ อารพฺภ กเถสิ ฯ

ตทา หิ สตฺถา ตํ ภิกฺขุํ สจฺจํ กิร ตฺวํ ภิกฺขุ อุกฺกณฺฐิโตสีติ ปุจฺฉิ ฯ สจฺจํ ภควาติ ฯ เกนาสิ อุกฺกณฺฐิโตติ ฯ ปุราณทุติยิกา เม ภนฺเต มธุรหตฺถรสา ตํ ชหิตุํ น สกฺโกมีติ ฯ อถ นํ สตฺถา ภิกฺขุ เอสา อิตฺถี ตว อนตฺถการิกา ปุพฺเพปิ ตฺวํ เอตํ นิสฺสาย มรณํ ปาปุณนฺโต มํ อาคมฺม มรณโต มุตฺโตติ วตฺวา อตีตํ อาหริ ฯ

อตีเต พาราณสิยํ พฺรหฺมทตฺเต รชฺชํ กาเรนฺเต โพธิสตฺโต ตสฺส ปุโรหิโต อโหสิ ฯ ตทา เกวฏฺฏา นทิยํ ชาลํ ขิปึสุ ฯ อเถโก มหามจฺโฉ รติวเสน อตฺตโน มจฺฉิยา สทฺธึ กีฬมาโน อาคจฺฉติ ฯ ตสฺส สา มจฺฉี ปุรโต คจฺฉมานา ชาลคนฺธํ ฆายิตฺวา ชาลํ ปริหรนฺตา คตา ฯ โส ปน กามคิทฺโธ โลลมจฺโฉ ชาลกุจฺฉิเมว ปวิฏฺโฐ ฯ เกวฏฺฏา ตสฺส ชาลํ ปวิฏฺฐภาวํ ญตฺวา ชาลํ อุกฺขิปิตฺวา มจฺฉํ คเหตฺวา อมาเรตฺวาว วาลุกปิฏฺเฐ ขิปิตฺวา อิมํ องฺคาเรสุ ปจิตฺวา ขาทิสฺสามาติ องฺคาเร กโรนฺติ สูเล ตจฺเฉนฺติ ฯ มจฺโฉ เอตํ องฺคารตาปนํ วา สูลเวธนํ วา อญฺญํ วา ปน ทุกฺขํ น มํ กิลเมติ ยํ ปน สา มจฺฉี อญฺญํ มจฺฉึ โส นูน รติวเสน คโตติ มยิ โทมนสฺสํ อาปชฺชติ ตเทว มํ พาธตีติ ปริเทวมาโน อิมํ คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓๘๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มัจฉชาดก”