มนุสฺสโยนึ อภิปตฺถยาโน

ตสฺมา ปรกฺกมฺม ตโป กโรมีติ ฯ

ตตฺถ ตาติ โสฬสสหสฺสนาคกญฺญา สนฺธายาห ฯ กมฺพุกายูรธราติ สุวณฺณาภรณธรา ฯ วฏฺฏงฺคุลีติ ปวาลงฺกุรสทิสวฏฺฏงฺคุลี ฯ ตมฺพตลูปปนฺนาติ อภิรตฺเตหิ หตฺถปาทตเลหิ สมนฺนาคตา ฯ ปาเยนฺตีติ ทิพฺพปานํ อุกฺขิปิตฺวา ตํ ปาเยนฺติ ฯ ปุถุโลมมจฺฉาติ ปุถุลปตฺเตหิ นานามจฺเฉหิ สมนฺนาคตา ฯ อาทาสสกุนฺตาภิรุทาติ อาทาสสงฺขาเตหิ สกุเณหิ อภิรุทา ฯ สุติตฺถาติ สุนฺทรติตฺถา ฯ ทิวิยา จ หํสาติ ทิพฺพหํสา จ ฯ สมฺปตนฺตีติ มนุญฺญรวํ รวนฺตา รุกฺขโต รุกฺขํ สมฺปตนฺติ ฯ ทิพฺยา คนฺธาติ ตาสุ ปน โปกฺขรณีสุ สตตํ ทิพฺยา คนฺธา ปวายนฺติ ฯ อภิปตฺถยาโนติ ปตฺถยนฺโต วิจรามิ ฯ ตสฺมาติ เตน การเณน ปรกฺกมฺม วิริยํ ปคฺคเหตฺวา ตโป กโรมิ อุโปสถํ กโรมิ อุโปสถํ อุปวสามีติ ฯ

เอวํ วุตฺเต ราชา มหาสตฺตสฺส ถุตึ กโรนฺโต คาถมาห

เล่มที่ ๒๗ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑๓,๘๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๐. จัมเปยยชาดก”